Πετρέλαιο, τράπεζες και μυστικές ελίτ: γιατί οι Rockefeller στοιχειώνουν ακόμη τις θεωρίες για τη «Νέα Παγκόσμια Τάξη»
Λίγα οικογενειακά ονόματα έχουν αποκτήσει τόσο βαριά ιστορική και συμβολική φόρτιση όσο το Rockefeller.
Για περισσότερο από έναν αιώνα, η συγκεκριμένη οικογένεια συνδέθηκε με το πετρέλαιο, τις τράπεζες, τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και, ταυτόχρονα, με μερικές από τις πιο επίμονες θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τη λεγόμενη «Νέα Παγκόσμια Τάξη».
Στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας βρίσκεται ο John D. Rockefeller, ο άνθρωπος που έφτασε να θεωρείται ο πρώτος δισεκατομμυριούχος στην ιστορία και που μέσω της Standard Oil απέκτησε σχεδόν ασύλληπτη ισχύ στην αμερικανική αγορά πετρελαίου. Το ίδιο το υλικό που εξετάζουμε επισημαίνει ότι οι Rockefeller, μαζί με τους Rothschild, έγιναν αργότερα αντικείμενο σκοτεινών θεωριών που τους ήθελαν να συνεργάζονται με μυστικές ελίτ, να οικοδομούν μια «Νέα Παγκόσμια Τάξη» και ακόμη και να ελέγχουν τον κόσμο.
Η πραγματική ιστορία, ωστόσο, είναι από μόνη της εντυπωσιακή και δεν χρειάζεται μύθους για να προκαλέσει δέος.
Από τη φτώχεια και τον «Devil Bill» στην πρώτη επιχειρηματική βάση
Ο John D. Rockefeller μεγάλωσε σε μια οικογένεια με έντονες αντιθέσεις.
Ο πατέρας του, γνωστός με το παρατσούκλι «Devil Bill», παρουσιαζόταν ως επιχειρηματίας, αλλά στην πράξη περιφερόταν πουλώντας βότανα και ελιξίρια, σε μια εποχή κατά την οποία τέτοιες δραστηριότητες συχνά συνδέονταν με εξαπάτηση. Αντίθετα, η μητέρα του ήταν βαθιά θρησκευόμενη, λιτή και αυστηρή στη διαχείριση των χρημάτων.
Αυτό το περιβάλλον φαίνεται πως επηρέασε βαθιά τον νεαρό Rockefeller. Από μικρός έμαθε να αποταμιεύει, να κρατά λογαριασμούς, να δανείζει χρήματα και να αντιμετωπίζει την οικονομική δραστηριότητα με σχεδόν εμμονική πειθαρχία. Σπούδασε λογιστής και αργότερα μπήκε στις επιχειρήσεις τροφίμων και προμηθειών, χρησιμοποιώντας τις οικονομίες του αλλά και δανεικά κεφάλαια από τον πατέρα του.
Η μεγάλη στροφή ήρθε με το πετρέλαιο.
Η πετρελαϊκή έκρηξη που άλλαξε τα πάντα
Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, η ζήτηση για κηροζίνη αυξήθηκε κατακόρυφα και οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν. Εκείνη την εποχή, πολλοί επιχειρηματίες έσπευσαν στην αγορά με στόχο το γρήγορο κέρδος.
Ο Rockefeller όμως διαφοροποιήθηκε. Αντί να βλέπει τα υποπροϊόντα ως άχρηστα απόβλητα, τα μετέτρεψε σε νέα εμπορεύσιμα προϊόντα. Η βενζίνη χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο στο ίδιο το διυλιστήριο, ενώ τα βαριά κατάλοιπα μετατρέπονταν σε λιπαντικά, παραφίνη και άλλα προϊόντα. Παράλληλα, μείωσε δραστικά τα λειτουργικά κόστη χρησιμοποιώντας δικούς του μηχανικούς και δικά του βαρέλια.
Αυτή η εμμονή με την αποδοτικότητα έμελλε να γίνει το θεμέλιο της αυτοκρατορίας του.
Η Standard Oil και η κατάκτηση της αγοράς
Η ίδρυση και η ανάπτυξη της Standard Oil άλλαξε τη βιομηχανία πετρελαίου στις ΗΠΑ. Ο Rockefeller χρησιμοποίησε τα κέρδη του για να εξαγοράζει ανταγωνιστές και να επεκτείνεται σε σχετικούς κλάδους, όπως οι σιδηροδρομικές μεταφορές.
Το 1872, σύμφωνα με το κείμενο, η Standard Oil απέκτησε 22 από τις 26 πετρελαϊκές εταιρείες στο Cleveland. Σε πολλές περιπτώσεις, η ισχύς της εταιρείας ήταν τέτοια ώστε οι ανταγωνιστές θεωρούσαν ότι η πώληση ήταν προτιμότερη από μια εξαντλητική μάχη επιβίωσης.
Η στρατηγική αυτή απέδωσε εντυπωσιακά. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1870, η Standard Oil διύλιζε περίπου το 90% του αμερικανικού αργού πετρελαίου. Την ίδια στιγμή, η εταιρεία είχε καταφέρει να μειώσει την τιμή της κηροζίνης και να τη μετατρέψει από είδος πολυτελείας σε προϊόν μαζικής κατανάλωσης.
Η επιτυχία, όμως, είχε και άλλη όψη.
Όταν η επιτυχία μετατράπηκε σε φόβο για μονοπώλιο
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η δύναμη της Standard Oil είχε γίνει τόσο μεγάλη ώστε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ άρχισε να την αντιμετωπίζει ως απειλή για τον ανταγωνισμό.
Με την άνοδο του Theodore Roosevelt στην προεδρία, ξεκίνησε μια πιο επιθετική πολιτική εναντίον των μονοπωλίων. Η Standard Oil βρέθηκε αντιμέτωπη με αλλεπάλληλες δικαστικές υποθέσεις, έρευνες και σκληρή δημοσιογραφική κριτική.
Στο δημόσιο διάλογο εμφανίστηκαν καταγγελίες για εταιρική κατασκοπεία, πολέμους τιμών, πίεση προς ανταγωνιστές και προσπάθειες παράκαμψης νομικών διαδικασιών. Το κλίμα έγινε τόσο αρνητικό ώστε η δημόσια εικόνα του Rockefeller, όπως σημειώνει το αρχικό κείμενο, άρχισε να αποκτά σχεδόν «κολασμένα» χαρακτηριστικά.
Το 1911 ήρθε το αποφασιστικό πλήγμα.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι η Standard Oil παραβίαζε τους αντιμονοπωλιακούς νόμους και διέταξε τη διάσπασή της. Από τα κομμάτια της προέκυψαν εταιρείες που αργότερα εξελίχθηκαν σε ονόματα όπως Conoco, Amoco, Chevron και ExxonMobil.
Η επιχειρηματική αυτοκρατορία έσπασε, αλλά ο πλούτος της οικογένειας δεν εξαφανίστηκε.
Ο πρώτος δισεκατομμυριούχος και η αρχή του μύθου
Μέχρι το 1916, ο John D. Rockefeller παρουσιαζόταν ήδη από τον Τύπο ως ο πρώτος δισεκατομμυριούχος στην ιστορία. Το ποσό ήταν εκτίμηση και όχι απολύτως ακριβής υπολογισμός, όμως αποτύπωνε το τεράστιο μέγεθος της περιουσίας του.
Παράλληλα, ο ίδιος ξόδεψε τεράστια ποσά σε φιλανθρωπικές δράσεις, ξεπερνώντας σύμφωνα με το κείμενο τα 500 εκατομμύρια δολάρια. Παρά τον πλούτο του, δεν είχε τη φήμη ανθρώπου που επιδιδόταν σε ακραία πολυτέλεια ή επιδεικτική κατανάλωση.
Ωστόσο, η πραγματική οικονομική δύναμη της οικογένειας ήταν ήδη αρκετή για να τροφοδοτήσει μια ολόκληρη μυθολογία.
David Rockefeller και η εποχή των διεθνών ελίτ
Η επόμενη μεγάλη μορφή της δυναστείας ήταν ο David Rockefeller, εγγονός του John, ο οποίος απομακρύνθηκε από τον καθαρά πετρελαϊκό κόσμο και στράφηκε στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αναλαμβάνοντας για χρόνια ηγετικό ρόλο στη Chase Manhattan.
Ο David Rockefeller ίδρυσε επίσης την Trilateral Commission, έναν οργανισμό που είχε ως στόχο να φέρει πιο κοντά πολιτικές και οικονομικές ελίτ από τη Βόρεια Αμερική, τη Δυτική Ευρώπη και την Ασία. Το υλικό αναφέρει επίσης στενές σχέσεις με την Bilderberg Group και το Council on Foreign Relations, οργανισμούς που συνδέθηκαν στη δημόσια φαντασία με την παγκοσμιοποίηση και τα κλειστά κέντρα λήψης αποφάσεων.
Από εκεί και πέρα, το έδαφος για τις θεωρίες συνωμοσίας ήταν έτοιμο.
Η «Νέα Παγκόσμια Τάξη» και οι κατηγορίες για παγκόσμιο έλεγχο
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ειδικά στους κύκλους της αμερικανικής ακροδεξιάς, διαδόθηκε η πεποίθηση ότι οι Rockefeller και άλλες ισχυρές οικογένειες επιδίωκαν να δημιουργήσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Ο Larry McDonald, Αμερικανός πολιτικός, υποστήριξε το 1975 ότι οι Rockefeller και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούσαν επί δεκαετίες την οικονομική τους δύναμη με στόχο πρώτα τον πολιτικό έλεγχο των ΗΠΑ και στη συνέχεια του υπόλοιπου κόσμου. Το ίδιο το κείμενο παρουσιάζει αυτή την άποψη ως θεωρία που είχε σημαντική απήχηση κυρίως σε ακροδεξιούς και αντικυβερνητικούς κύκλους.
Μέσα σε αυτή την αφήγηση, οι διεθνείς τράπεζες, οι πολιτικές ελίτ και οι κλειστές οργανώσεις εμφανίζονταν ως κομμάτια ενός σχεδίου για τη δημιουργία μιας «Νέας Παγκόσμιας Τάξης».
Ωστόσο, άλλο πράγμα είναι η πραγματική οικονομική και πολιτική επιρροή και άλλο η απόδειξη μιας ενιαίας, μυστικής παγκόσμιας συνωμοσίας.
Το πρώτο τεκμηριώνεται σε μεγάλο βαθμό από την ιστορία των Rockefeller.
Το δεύτερο παραμένει θεωρία.
Και σήμερα; Ποιος κυβερνά πραγματικά τον κόσμο;
Το πιο ενδιαφέρον ίσως σημείο του αρχικού κειμένου έρχεται στο τέλος.
Αν η οικογένεια Rockefeller εξακολουθούσε να κατέχει τον σχεδόν απόλυτο έλεγχο που της αποδίδουν οι θεωρίες συνωμοσίας, θα περίμενε κανείς τα μέλη της να βρίσκονται ακόμη στην κορυφή του παγκόσμιου πλούτου.
Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Στη σύγχρονη λίστα των ισχυρότερων επιχειρηματιών κυριαρχούν άνθρωποι όπως οι Elon Musk, Jeff Bezos, Larry Page και Michael Dell, προϊόντα της τεχνολογικής και ψηφιακής εποχής και όχι της παλιάς πετρελαϊκής αριστοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η οικογένεια Rockefeller έπαψε να είναι ιστορικά σημαντική ή ότι δεν διατήρησε επιρροή.
Σημαίνει όμως ότι ο κόσμος της οικονομικής δύναμης άλλαξε.
Από το πετρέλαιο και τις σιδηροδρομικές γραμμές, πέρασε στις τράπεζες και από εκεί στην τεχνολογία, στα δεδομένα και στην ψηφιακή οικονομία.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική ιστορία πίσω από τον μύθο της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης»: όχι μια οικογένεια που κυβερνά αιώνια τον κόσμο, αλλά μια διαρκής μετατόπιση εξουσίας από τη μία οικονομική ελίτ στην επόμενη.
Οι Rockefeller πάντως πέτυχαν κάτι που ελάχιστες δυναστείες κατάφεραν.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την άνοδο του John D. Rockefeller, το όνομά τους εξακολουθεί να προκαλεί το ίδιο μείγμα θαυμασμού, φόβου και καχυποψίας.
Και αυτό, από μόνο του, είναι ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη του μεγέθους του μύθου που άφησαν πίσω τους... ή μπορεί να συνεχίζει ακόμη... υπογείως.
www.bankingnews.gr
Για περισσότερο από έναν αιώνα, η συγκεκριμένη οικογένεια συνδέθηκε με το πετρέλαιο, τις τράπεζες, τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και, ταυτόχρονα, με μερικές από τις πιο επίμονες θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τη λεγόμενη «Νέα Παγκόσμια Τάξη».
Στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας βρίσκεται ο John D. Rockefeller, ο άνθρωπος που έφτασε να θεωρείται ο πρώτος δισεκατομμυριούχος στην ιστορία και που μέσω της Standard Oil απέκτησε σχεδόν ασύλληπτη ισχύ στην αμερικανική αγορά πετρελαίου. Το ίδιο το υλικό που εξετάζουμε επισημαίνει ότι οι Rockefeller, μαζί με τους Rothschild, έγιναν αργότερα αντικείμενο σκοτεινών θεωριών που τους ήθελαν να συνεργάζονται με μυστικές ελίτ, να οικοδομούν μια «Νέα Παγκόσμια Τάξη» και ακόμη και να ελέγχουν τον κόσμο.
Η πραγματική ιστορία, ωστόσο, είναι από μόνη της εντυπωσιακή και δεν χρειάζεται μύθους για να προκαλέσει δέος.
Από τη φτώχεια και τον «Devil Bill» στην πρώτη επιχειρηματική βάση
Ο John D. Rockefeller μεγάλωσε σε μια οικογένεια με έντονες αντιθέσεις.
Ο πατέρας του, γνωστός με το παρατσούκλι «Devil Bill», παρουσιαζόταν ως επιχειρηματίας, αλλά στην πράξη περιφερόταν πουλώντας βότανα και ελιξίρια, σε μια εποχή κατά την οποία τέτοιες δραστηριότητες συχνά συνδέονταν με εξαπάτηση. Αντίθετα, η μητέρα του ήταν βαθιά θρησκευόμενη, λιτή και αυστηρή στη διαχείριση των χρημάτων.
Αυτό το περιβάλλον φαίνεται πως επηρέασε βαθιά τον νεαρό Rockefeller. Από μικρός έμαθε να αποταμιεύει, να κρατά λογαριασμούς, να δανείζει χρήματα και να αντιμετωπίζει την οικονομική δραστηριότητα με σχεδόν εμμονική πειθαρχία. Σπούδασε λογιστής και αργότερα μπήκε στις επιχειρήσεις τροφίμων και προμηθειών, χρησιμοποιώντας τις οικονομίες του αλλά και δανεικά κεφάλαια από τον πατέρα του.
Η μεγάλη στροφή ήρθε με το πετρέλαιο.
Η πετρελαϊκή έκρηξη που άλλαξε τα πάντα
Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, η ζήτηση για κηροζίνη αυξήθηκε κατακόρυφα και οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν. Εκείνη την εποχή, πολλοί επιχειρηματίες έσπευσαν στην αγορά με στόχο το γρήγορο κέρδος.
Ο Rockefeller όμως διαφοροποιήθηκε. Αντί να βλέπει τα υποπροϊόντα ως άχρηστα απόβλητα, τα μετέτρεψε σε νέα εμπορεύσιμα προϊόντα. Η βενζίνη χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο στο ίδιο το διυλιστήριο, ενώ τα βαριά κατάλοιπα μετατρέπονταν σε λιπαντικά, παραφίνη και άλλα προϊόντα. Παράλληλα, μείωσε δραστικά τα λειτουργικά κόστη χρησιμοποιώντας δικούς του μηχανικούς και δικά του βαρέλια.
Αυτή η εμμονή με την αποδοτικότητα έμελλε να γίνει το θεμέλιο της αυτοκρατορίας του.
Η Standard Oil και η κατάκτηση της αγοράς
Η ίδρυση και η ανάπτυξη της Standard Oil άλλαξε τη βιομηχανία πετρελαίου στις ΗΠΑ. Ο Rockefeller χρησιμοποίησε τα κέρδη του για να εξαγοράζει ανταγωνιστές και να επεκτείνεται σε σχετικούς κλάδους, όπως οι σιδηροδρομικές μεταφορές.
Το 1872, σύμφωνα με το κείμενο, η Standard Oil απέκτησε 22 από τις 26 πετρελαϊκές εταιρείες στο Cleveland. Σε πολλές περιπτώσεις, η ισχύς της εταιρείας ήταν τέτοια ώστε οι ανταγωνιστές θεωρούσαν ότι η πώληση ήταν προτιμότερη από μια εξαντλητική μάχη επιβίωσης.
Η στρατηγική αυτή απέδωσε εντυπωσιακά. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1870, η Standard Oil διύλιζε περίπου το 90% του αμερικανικού αργού πετρελαίου. Την ίδια στιγμή, η εταιρεία είχε καταφέρει να μειώσει την τιμή της κηροζίνης και να τη μετατρέψει από είδος πολυτελείας σε προϊόν μαζικής κατανάλωσης.
Η επιτυχία, όμως, είχε και άλλη όψη.
Όταν η επιτυχία μετατράπηκε σε φόβο για μονοπώλιο
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η δύναμη της Standard Oil είχε γίνει τόσο μεγάλη ώστε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ άρχισε να την αντιμετωπίζει ως απειλή για τον ανταγωνισμό.
Με την άνοδο του Theodore Roosevelt στην προεδρία, ξεκίνησε μια πιο επιθετική πολιτική εναντίον των μονοπωλίων. Η Standard Oil βρέθηκε αντιμέτωπη με αλλεπάλληλες δικαστικές υποθέσεις, έρευνες και σκληρή δημοσιογραφική κριτική.
Στο δημόσιο διάλογο εμφανίστηκαν καταγγελίες για εταιρική κατασκοπεία, πολέμους τιμών, πίεση προς ανταγωνιστές και προσπάθειες παράκαμψης νομικών διαδικασιών. Το κλίμα έγινε τόσο αρνητικό ώστε η δημόσια εικόνα του Rockefeller, όπως σημειώνει το αρχικό κείμενο, άρχισε να αποκτά σχεδόν «κολασμένα» χαρακτηριστικά.
Το 1911 ήρθε το αποφασιστικό πλήγμα.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι η Standard Oil παραβίαζε τους αντιμονοπωλιακούς νόμους και διέταξε τη διάσπασή της. Από τα κομμάτια της προέκυψαν εταιρείες που αργότερα εξελίχθηκαν σε ονόματα όπως Conoco, Amoco, Chevron και ExxonMobil.
Η επιχειρηματική αυτοκρατορία έσπασε, αλλά ο πλούτος της οικογένειας δεν εξαφανίστηκε.
Ο πρώτος δισεκατομμυριούχος και η αρχή του μύθου
Μέχρι το 1916, ο John D. Rockefeller παρουσιαζόταν ήδη από τον Τύπο ως ο πρώτος δισεκατομμυριούχος στην ιστορία. Το ποσό ήταν εκτίμηση και όχι απολύτως ακριβής υπολογισμός, όμως αποτύπωνε το τεράστιο μέγεθος της περιουσίας του.
Παράλληλα, ο ίδιος ξόδεψε τεράστια ποσά σε φιλανθρωπικές δράσεις, ξεπερνώντας σύμφωνα με το κείμενο τα 500 εκατομμύρια δολάρια. Παρά τον πλούτο του, δεν είχε τη φήμη ανθρώπου που επιδιδόταν σε ακραία πολυτέλεια ή επιδεικτική κατανάλωση.
Ωστόσο, η πραγματική οικονομική δύναμη της οικογένειας ήταν ήδη αρκετή για να τροφοδοτήσει μια ολόκληρη μυθολογία.
David Rockefeller και η εποχή των διεθνών ελίτ
Η επόμενη μεγάλη μορφή της δυναστείας ήταν ο David Rockefeller, εγγονός του John, ο οποίος απομακρύνθηκε από τον καθαρά πετρελαϊκό κόσμο και στράφηκε στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αναλαμβάνοντας για χρόνια ηγετικό ρόλο στη Chase Manhattan.
Ο David Rockefeller ίδρυσε επίσης την Trilateral Commission, έναν οργανισμό που είχε ως στόχο να φέρει πιο κοντά πολιτικές και οικονομικές ελίτ από τη Βόρεια Αμερική, τη Δυτική Ευρώπη και την Ασία. Το υλικό αναφέρει επίσης στενές σχέσεις με την Bilderberg Group και το Council on Foreign Relations, οργανισμούς που συνδέθηκαν στη δημόσια φαντασία με την παγκοσμιοποίηση και τα κλειστά κέντρα λήψης αποφάσεων.
Από εκεί και πέρα, το έδαφος για τις θεωρίες συνωμοσίας ήταν έτοιμο.
Η «Νέα Παγκόσμια Τάξη» και οι κατηγορίες για παγκόσμιο έλεγχο
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ειδικά στους κύκλους της αμερικανικής ακροδεξιάς, διαδόθηκε η πεποίθηση ότι οι Rockefeller και άλλες ισχυρές οικογένειες επιδίωκαν να δημιουργήσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Ο Larry McDonald, Αμερικανός πολιτικός, υποστήριξε το 1975 ότι οι Rockefeller και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούσαν επί δεκαετίες την οικονομική τους δύναμη με στόχο πρώτα τον πολιτικό έλεγχο των ΗΠΑ και στη συνέχεια του υπόλοιπου κόσμου. Το ίδιο το κείμενο παρουσιάζει αυτή την άποψη ως θεωρία που είχε σημαντική απήχηση κυρίως σε ακροδεξιούς και αντικυβερνητικούς κύκλους.
Μέσα σε αυτή την αφήγηση, οι διεθνείς τράπεζες, οι πολιτικές ελίτ και οι κλειστές οργανώσεις εμφανίζονταν ως κομμάτια ενός σχεδίου για τη δημιουργία μιας «Νέας Παγκόσμιας Τάξης».
Ωστόσο, άλλο πράγμα είναι η πραγματική οικονομική και πολιτική επιρροή και άλλο η απόδειξη μιας ενιαίας, μυστικής παγκόσμιας συνωμοσίας.
Το πρώτο τεκμηριώνεται σε μεγάλο βαθμό από την ιστορία των Rockefeller.
Το δεύτερο παραμένει θεωρία.
Και σήμερα; Ποιος κυβερνά πραγματικά τον κόσμο;
Το πιο ενδιαφέρον ίσως σημείο του αρχικού κειμένου έρχεται στο τέλος.
Αν η οικογένεια Rockefeller εξακολουθούσε να κατέχει τον σχεδόν απόλυτο έλεγχο που της αποδίδουν οι θεωρίες συνωμοσίας, θα περίμενε κανείς τα μέλη της να βρίσκονται ακόμη στην κορυφή του παγκόσμιου πλούτου.
Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Στη σύγχρονη λίστα των ισχυρότερων επιχειρηματιών κυριαρχούν άνθρωποι όπως οι Elon Musk, Jeff Bezos, Larry Page και Michael Dell, προϊόντα της τεχνολογικής και ψηφιακής εποχής και όχι της παλιάς πετρελαϊκής αριστοκρατίας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η οικογένεια Rockefeller έπαψε να είναι ιστορικά σημαντική ή ότι δεν διατήρησε επιρροή.
Σημαίνει όμως ότι ο κόσμος της οικονομικής δύναμης άλλαξε.
Από το πετρέλαιο και τις σιδηροδρομικές γραμμές, πέρασε στις τράπεζες και από εκεί στην τεχνολογία, στα δεδομένα και στην ψηφιακή οικονομία.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική ιστορία πίσω από τον μύθο της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης»: όχι μια οικογένεια που κυβερνά αιώνια τον κόσμο, αλλά μια διαρκής μετατόπιση εξουσίας από τη μία οικονομική ελίτ στην επόμενη.
Οι Rockefeller πάντως πέτυχαν κάτι που ελάχιστες δυναστείες κατάφεραν.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την άνοδο του John D. Rockefeller, το όνομά τους εξακολουθεί να προκαλεί το ίδιο μείγμα θαυμασμού, φόβου και καχυποψίας.
Και αυτό, από μόνο του, είναι ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη του μεγέθους του μύθου που άφησαν πίσω τους... ή μπορεί να συνεχίζει ακόμη... υπογείως.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών